Reklama

Wajda. W stulecie urodzin

Wystawa „Wajda. W stulecie urodzin” w krakowskim Muzeum Manggha to wydarzenie, które wymyka się klasycznym ramom biograficznym. Zamiast suchej osi czasu, kuratorzy (z Krystyną Zachwatowicz-Wajdą na czele) zaserwowali nam intymny, niemal szeptany monolog o artyście, który Polskę czuł, a Japonię pokochał.

30.03.2026 16:54

Wanda Jabłońska

Podziel się

Oceń

Ślady rąk, a nie tylko klatki filmu

Kiedy myślimy o Andrzeju Wajdzie, przed oczami stają nam monumentalne obrazy: biały koń w Popiele i diamencie, kurz bitewny w Lotnej czy stocznia w Człowieku z żelaza. Wystawa w Manggha robi jednak coś przewrotnego – odsuwa na bok wielki ekran, by pokazać nam stół roboczy.

Subiektywny portret żony

To nie jest wystawa „o Wajdzie” – to jest wystawa „Wajdy według Krystyny Zachwatowicz-Wajdy”. Ta perspektywa zmienia wszystko. Zamiast chłodnego, muzealnego dystansu, czujemy obecność kogoś bliskiego. Wybór artefaktów – osobistych notatek, listów i szkiców – sprawia, że postać Mistrza traci swoją pomnikowość, a zyskuje ludzką, niemal kruchą teksturę.

Szkicownik jako lustro duszy

Największym skarbem ekspozycji są rysunki. Wajda, z wykształcenia malarz, nigdy nie przestał patrzeć na świat przez pryzmat kreski. Na wystawie widzimy, jak krystalizowały się jego pomysły:

Japońskie notatniki: Pełne precyzyjnych szkiców świątyń i twarzy, dowodzą, że dla Wajdy rysowanie było formą rozumienia świata.
Storyboardy: To tu widać „reżyserię na papierze” – każda scena była najpierw obrazem, zanim stała się ruchem.

Architektura pamięci

Wystawa idealnie rezonuje z przestrzenią samego Muzeum Manggha – budynku, który bez Wajdy by nie istniał. Jest w tym coś metafizycznego: oglądamy pamiątki po człowieku w miejscu, które on sam „wychodził” i wyśnił. Ekspozycja nie prowadzi nas za rękę od narodzin do śmierci; to raczej mapa fascynacji. Wojenna trauma sąsiaduje tu z zachwytem nad japońskim teatrem nō, a relacje z Andrzejem Wróblewskim przeplatają się z dowodami uznania od światowych gigantów kina.

„Wajda. W stulecie urodzin” to obowiązkowy przystanek nie tylko dla filmoznawców, ale dla każdego, kto chce zrozumieć, jak rodzi się wizja. To wystawa o uważności – o tym, jak jeden człowiek potrafił z jednakową pasją szkicować japoński ogród i pisać historię narodu.

Data dodania: 30.03.2026 16:54

Napisz komentarz

Treść komentarza

Podpis

★Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu M jak Małopolska. JKR Media z siedzibą w 34-700 Rabka-Zdrój , ul. Aleja 1000-lecia 16 jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.

Komentarze

Aktualnie nie ma żadnych komentarzy. Bądź pierwszy, dodaj swój komentarz.

Reklama