Jakub Kurek
Służby mundurowe przypominają z pełną powagą, że za pomoc w ukrywaniu poszukiwanego grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności, jednocześnie prosząc obywateli o każdy sygnał mogący pomóc w ujęciu mężczyzny. Patrząc jednak na dynamikę tej sprawy, trudno nie odnieść wrażenia, że policyjne apele o kontakt pod numerem 112 czy wysyłanie maili na adres kancelarii poszukiwań KSP brzmią w tym przypadku jak scenariusz z niskobudżetowej komedii sensacyjnej. Podczas gdy policja publikuje rysopis i numery telefonów, opinia publiczna z rosnącym rozbawieniem obserwuje procedurę, która wydaje się całkowicie spóźniona względem powszechnie dostępnej wiedzy o lokalizacji ściganego.
Azyl na Węgrzech i polityczny immunitet w cieniu Viktora Orbána
Wydanie listu gończego zbiega się z coraz głośniejszymi informacjami o tym, że Zbigniew Ziobro otrzymał oficjalny azyl na Węgrzech, co w praktyce czyni go nietykalnym dla polskich organów ścigania w ramach obecnych procedur. Jest to sytuacja o tyle paradoksalna, że podczas gdy polscy śledczy wertują akta i analizują paragrafy dotyczące nadużycia uprawnień czy udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, adresat tych działań znajduje się pod ochroną zaprzyjaźnionego rządu w Budapeszcie. Powszechnie wiadomo, gdzie przebywa były szef resortu sprawiedliwości, co sprawia, że dramatyczne apele policji o pomoc w ustaleniu miejsca jego pobytu wydają się być działaniem czysto pro forma.
Ochrona udzielona przez Węgry rzuca zupełnie nowe światło na skuteczność polskiej dyplomacji i prokuratury, która zdaje się błądzić po omacku w poszukiwaniu osoby będącej pod kloszem Viktora Orbána. Zbigniew Ziobro, mając przyznany status azylanta, może z bezpiecznej odległości obserwować starania Komendy Stołecznej Policji, która z uporem godnym lepszej sprawy prosi o anonimowe zgłoszenia od przechodniów. Cała konstrukcja prawna listu gończego, oparta na podejrzeniu ukrywania się, kruszeje w zderzeniu z rzeczywistością politycznych sojuszy, które pozwoliły poszukiwanemu na znalezienie schronienia w pełnym świetle dziennym, choć poza jurysdykcją warszawskich sądów.
List gończy czy list gratulacyjny? Absurdalna procedura w Jeruzalu i Warszawie
Niezwykle zabawnie prezentuje się oficjalna formułka o "ukrywaniu się przed organami ścigania", podczas gdy Zbigniew Ziobro niemal codziennie gości w świadomości społecznej jako uciekinier polityczny, a nie pospolity przestępca zaszyty w piwnicy. Prokuratura Krajowa, wysyłając policjantów do Jeruzala, zdaje się nie dostrzegać, że świat dzisiaj nie kończy się na granicach województwa łódzkiego, a media społecznościowe i relacje międzynarodowe są szybsze niż najsprawniejszy radiowóz. Wystawienie listu gończego za kimś, kto ma status uchodźcy politycznego u najbliższego sąsiada w Unii Europejskiej, staje się doskonałym materiałem na satyrę dotyczącą kondycji polskiego wymiaru sprawiedliwości.
Policja zapewnia anonimowość każdemu, kto wskaże miejsce pobytu 56-latka, ale w tym przypadku telefonów może być tak wiele, że centrala w KSP szybko się zablokuje. Wygląda na to, że jedynymi osobami, które faktycznie nie wiedzą, gdzie znajduje się Zbigniew Ziobro, są właśnie urzędnicy podpisujący list gończy. Całe zamieszanie wokół "poszukiwanego s. Jerzego" dowodzi, że w starciu twardej litery prawa z brutalną grą polityczną, ta pierwsza często bywa po prostu bezradna, co wywołuje uśmiech politowania u obserwatorów sceny politycznej śledzących ten medialny spektakl.
Napisz komentarz
Komentarze