Przełom po tragedii w Sienicznie. Sąd Najwyższy uchylił immunitet prokurator

Okoliczności tragicznego wypadku na drodze krajowej nr 94

Do dramatycznych wydarzeń na trasie w Sienicznie doszło 28 listopada 2024 roku, kiedy 28-letnia pani Dorota przemieszczała się prawidłowo poboczem jezdni. Młoda kobieta zmierzała w kierunku lokalnego przedszkola, z którego miała odebrać swoją małoletnią córkę. W tym samym czasie drogą krajową nr 94 poruszał się samochód osobowy marki Kia, za którego kierownicą siedziała czynna zawodowo prokurator Magdalena Z. Z niewyjaśnionych wówczas przyczyn auto nagle i gwałtownie zjechało z wyznaczonego pasa ruchu bezpośrednio na pobocze, uderzając z pełną siłą w pieszą.

W wyniku rozległych i wielonarządowych obrażeń ciała odniesionych w trakcie potrącenia, 28-letnia matka poniosła śmierć na miejscu, a podjęte czynności reanimacyjne nie przyniosły rezultatu. Przeprowadzone na miejscu przez policję oraz prokuraturę badanie stanu trzeźwości wykazało, że kierująca pojazdem Magdalena Z. była całkowicie trzeźwa, a wstępne ekspertyzy biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych potwierdziły, iż nie przekroczyła ona dozwolonej w tym miejscu prędkości. Kluczowe dla śledztwa okazały się jednak zeznania bezpośrednich świadków zdarzenia oraz samej kierującej, która tłumaczyła funkcjonariuszom, że straciła kontrolę nad pojazdem, ponieważ podczas jazdy próbowała podnieść przedmiot, który upadł jej na podłogę samochodu.

Decyzja Sądu Najwyższego i dalsze kroki w postępowaniu karnym

Z uwagi na status zawodowy Magdaleny Z., pociągnięcie jej do jakiejkolwiek odpowiedzialności przed sądem powszechnym wymagało przejścia skomplikowanej procedury znoszącej immunitet prokuratorski. W środę, 20 maja 2026 roku, Sąd Najwyższy po drobiazgowej analizie zgromadzonego materiału dowodowego wydał prawomocną uchwałę uchylającą tę ochronę prawną. Decyzja ta została uznana przez pełnomocników rodziny zmarłej za rażąco spóźniony, lecz kluczowy przełom w sprawie, która od półtora roku pozostawała w formalnym zawieszeniu ze względów proceduralnych.

Zgoda Sądu Najwyższego stanowi dla organów śledczych jednoznaczne, zielone światło do wykonania kolejnych, obligatoryjnych czynności procesowych przewidzianych w kodeksie postępowania karnego. W najbliższych dniach Magdalena Z. zostanie oficjalnie wezwana do prokuratury w charakterze podejrzanej, gdzie prokurator prowadzący sprawę przedstawi jej formalny zarzut spowodowania wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym. Za ten czyn, popełniony w wyniku rażącego niezachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdu mechanicznego, polskie prawo przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 8.

Czy w takich sprawach powinien przysługiwać immunitet?

Wokół sprawy narosły również silne emocje społeczne, wywołane poczuciem bezkarności grup zawodowych objętych ochroną prawną. Krytycy dotychczasowego przebiegu postępowania otwarcie wskazywali, że trwająca aż półtora roku procedura uchylania immunitetu budzi uzasadniony opór opinii publicznej, która interpretuje takie opóźnienia jako przejaw istnienia uprzywilejowanej kasty stojącej de facto ponad standardowym wymiarem sprawiedliwości. 

Środowiska bacznie obserwujące sprawę podkreślają, że w przypadku przeciętnego obywatela postawienie zarzutów za tak ewidentne doprowadzenie do śmiertelnego wypadku zajmuje zazwyczaj zaledwie kilka dni, podczas gdy funkcja prokuratorska sprawczyni stworzyła barierę formalną, która na osiemnaście miesięcy zablokowała podstawowe mechanizmy pociągania do odpowiedzialności karnej.