Najważniejsze fakty o Moście Karola

Kamienny Most Karola, spinający brzegi Wełtawy i łączący zabytkowe dzielnice Malá Strana oraz Stare Město, stanowi absolutne serce czeskiej Pragi. Jego budowa rozpoczęła się z inicjatywy cesarza Karola IV w 1357 roku, dokładnie 9 lipca o godzinie 5:31, co odpowiadało układowi cyfr w symetrycznym ciągu astrologicznym. Projekt i realizację powierzono genialnemu architektowi Peterowi Parlerowi, który wzniósł konstrukcję na miejscu zniszczonego przez powódź wcześniejszego mostu Judyty. Monumentalna budowla ma 516 metrów długości, około 10 metrów szerokości, a jej najwyższe punkty wznoszą się kilkanaście metrów nad lustrem wody. Cała ta potężna konstrukcja opiera się na 16 stabilnych filarach. Współcześnie most jest wyłączony z ruchu kołowego i służy wyłącznie pieszym, jednak w przeszłości sytuacja wyglądała inaczej. Przez dekady kursowały nim powozy, z czasem pojawił się tramwaj konny, a następnie elektryczny i samochody, aż do całkowitego zakazu wjazdu wprowadzonego w połowie XX wieku. Tuż obok, w rejonie wyspy Kampa, rozciąga się malownicza praska Wenecja – urokliwy zakątek nad kanałem Čertovka, gdzie dawne młyny i historyczne domy wyrastają bezpośrednio z wody.

O niezwykłej atmosferze tego miejsca decyduje wspaniała aleja rzeźb, licząca 30 figur przedstawiających głównie świętych i patronów. Arcydzieła te, wykonane z ciemnego piaskowca, tworzyli od końca XVII do początku XVIII wieku najwybitniejsi czescy rzeźbiarze epoki baroku, w tym Matthias Braun oraz ojciec i syn Brokoffowie. Z powodu niszczycielskiego wpływu warunków atmosferycznych i powodzi, stojące dziś na moście rzeźby to w większości wierne kopie. Oryginały od połowy XX wieku są bezpiecznie przechowywane w Lapidarium Muzeum Narodowego na Výstavištu oraz w kazematach twierdzy Wyszehrad. Wśród nich wyjątkowe miejsce zajmuje przejmująca rzeźba przedstawiająca sen św. Ludgardy, dłuta zaledwie dwudziestojednoletniego wówczas Matthiasa Brauna. Ukazuje ona mistyczną wizję, w której Chrystus pochyla się z krzyża ku świętej, stanowiąc przejmującą metaforę głębokiej wiary, bezgranicznego oddania oraz duchowego połączenia cierpienia człowieka z boską miłością.

Z historią mostu nierozerwalnie wiąże się postać św. Jana Nepomucena, wikariusza generalnego arcybiskupa Pragi. Został on zrzucony z mostu do Wełtawy na polecenie króla Wacława IV z powodu konfliktu z władcą, a według tradycji także za odmowę ujawnienia tajemnicy spowiedzi królowej. Miejsce jego męczeństwa upamiętnia płaskorzeźba i płomienisty krzyż umieszczony w balustradzie, a jego brązowy pomnik należy do najbardziej rozpoznawalnych na całej trasie. Szczególną ciekawostką jest również barokowy crucifix z hebrajską inskrypcją pozłacaną literami, zawierającą słowa "Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów". Powstała ona w ramach kary nałożonej na pewnego praskiego Żyda, którego w XVII wieku oskarżono o bluźnierstwo i wyśmiewanie symbolu chrześcijańskiego, co stało się zarazem unikalnym na skalę światową połączeniem tradycji żydowskiej z chrześcijańską ikonografią.

Gotycki wjazd na most od strony Starówki zamyka monumentalna Staromiejska Wieża Mostowa, uznawana za jedną z najpiękniejszych gotyckich budowli tego typu w Europie. Po przeciwnej stronie rzeki, na Małej Stranie, wejścia strzegą dwie połączone ze sobą bramą Malostranskie Wieże Mostowe. Nad łukiem bramnym widnieją misternie wyrzeźbione herby ziem wchodzących w skład dawnej Korony Czeskiej oraz symbole panujących władców. Tuż przy wyjściu z mostu po stronie Małej Strany usytuowany jest słynny Dom pod Trzema Strusiami. Jego nazwa i bogata dekoracja malarska nawiązują do XVI wieku, kiedy to żył tam krawiec Jan Lux, zajmujący się dostarczaniem strusich piór na dwór cesarza Rudolfa II. Dziś ten wspaniale odrestaurowany renesansowy budynek mieści kameralny, luksusowy hotel oraz restaurację, stanowiąc doskonały przykład harmonijnego połączenia wielowiekowej historii z nowoczesną gościnnością.